Jak depresja wpływa na życie chorego?

Depresja często bywa utożsamiana ze smutkiem, ale nie powinna być z nim mylona. Depresja to zaburzenie psychiczne, które utrudnia codzienne funkcjonowanie i może dotknąć każdego, niezależnie od wieku, wykształcenia czy sytuacji życiowej. Jest bardzo trudną chorobą, zarówno dla osoby dotkniętej depresją, jak i jego rodziny. 

Nie chce mi się, czy mam depresje?

Depresja charakteryzuje się nieustannym smutkiem oraz brakiem energii do działania. Jednak jest to inny smutek niż ten, który odczuwamy, gdy dostajemy złą ocenę w szkole lub doznajemy niepowodzenia w pracy. Należy odróżnić zniechęcenie, wypalenie zawodowe lub brak siły spowodowany czynnikami zewnętrznymi od braku energii życiowej  Przygnębienie w depresji ma bardzo złożony i głęboki charakter, który utrudnia codzienne funkcjonowanie. Osoba chora czuje się przytłoczona i traci zainteresowanie wszystkim, co do tej pory było dla niej ważne. Nie potrafi się zmotywować do żadnego działania, spędza dnie w łóżku oraz przesypia większość czasu.
Co ważne, rozwój depresji jest powolny – z dnia na dzień osoba dotknięta depresją czuje się gorzej. 

Objawy depresji 

Osoba chora najczęściej długo nie wie, że cierpi na depresję. Obwinia siebie za swój stan i myśli o sobie w negatywny sposób. Wszelkie objawy przypisuje lenistwu lub zmęczeniu fizycznemu. Charakterystyczna jest utrata zainteresowań, brak zaangażowania w jakiekolwiek czynności oraz apatia, które się pogłębiają, doprowadzając do całkowitego zaniechania aktywności życiowych. Chorzy przesypiają większość dnia (lub po prostu leżą w łóżku) albo wręcz przeciwnie – cierpią na bezsenność. Nie wychodzą z domu, ponieważ jest to zbyt duży wysiłek emocjonalny.

Życie z depresją 

Codzienność osoby z depresją jest trudną walką z samym sobą. Pozornie łatwe czynności, takie jak zabiegi higieniczne lub wstanie z łóżka, okazują się czymś niewykonalnym. Każda aktywność jest bardzo męcząca – chory odczuwa przede wszystkich psychiczne zmęczenie. Następuje też pogorszenie funkcji poznawczych. Osoba chora ma problemy z zapamiętaniem ważnych rzeczy, zapomina o spotkaniach i ma trudności ze skupianiem uwagi. Życie z depresją jest trochę jak życie w zwolnionym tempie, ponieważ wrażliwość na bodźce jest stępiona. 

Zdarza się, że chory doznaje dobowych wahań samopoczucia, czyli np. rano jest pełen energii i czuje się jak zdrowy człowiek, a wieczorem następuje drastyczny spadek, który skutkuje przygnębieniem lub odwrotnie. Cierpi również wygląd zewnętrzny chorego, ponieważ nie ma on siły zadbać o siebie. Charakterystyczny jest także brak nadziei na poprawę, a ciężar kolejnego dnia wydaje się nie do udźwignięcia.

Depresja odbiera siły, ale też wpływa negatywnie na samoocenę, ponieważ osoba dotknięta depresją dostrzega swój stan, ale winy najczęściej upatruje w sobie. Z tego powodu tak ważne jest skorzystanie z pomocy psychologa lub psychiatry. Profesjonalna pomoc i leczenie depresji umożliwią wyjście z choroby oraz normalne życie. W szczególnie ciężkich przypadkach depresji u chorego pojawiają się myśli samobójcze, które, gdy pacjent nie podda się leczeniu psychiatrycznemu, mogą prowadzić do popełnienie samobójstwa. Warto pamiętać, że leczenie depresji jest długotrwałym procesem. Często łączy leczenie farmakologiczne z terapią poznawczo-behawioralną, ale jest warunkiem odzyskania radości życia.

Depresja wpływa na każdy aspekt życia chorego i nie jest „gorszym dniem”, tylko zaburzeniem, które można (i trzeba!) leczyć. Każdy przypadek jest indywidualny, ale nie należy lekceważyć objawów choroby. Depresja to już choroba cywilizacyjna, która może dotknąć każdego, dlatego tak ważne jest uświadamianie jak depresja wpływa na życie chorego.